ซื้อหนึ่งได้ถึงสอง

แนะนำตัวละคร:

ตั๊ดเป็นเด็กวัด        ลาสิกขามาเข้าวงการบังเทิง

พิ้งเป็นเด็กเนิ้ด   มีดีกรีจบหลักสูตรวิชาปฐมพยาบาลกับสภากาชาดไทย
 

ตั๊ดกับพิ้งเกิดปีเดียวกัน -  แต่พิ้งเรียนปีสี่  ตั๊ดเรียนปีสาม  

พิ้งเป็นรุ่นพี่ ตั้ดเป็นรุ่นน้อง ทั้งสองชอบไปเมาด้วยกัน
 

ตั๊ดเป็นผู้ชายอักษร  มีเเฟนมาแล้วหลายคน

พิ้งก็อยู่อักษร   ยังหาผัวไม่ได้เลย
 

พิ้งมาคณะทุกวัน บ่อยประหนึ่งเป็นยามเฝ้าตึก
 

ส่วนตั๊ดแทบไม่ได้มาเลย สะเออะทำตัวเหมือนคนจบเเล้ว
 

โดยปกติแล้วพิ้งเป็นคนชอบขีดเขียนเรียนหนังสือ งานอดิเรกคือ

นั่งอัพไดที่มีเนื้อหาสั่นคลอนสถาบันหลักของสังคมและความปลอดภัยในชีวิตตัวเอง
 

ตั๊ดบอกว่าไม่ชอบเขียนหนังสือเท่าไหร่

แต่ทำไมเขียนอะไรไม่รู้เป็นวรรคเป็นเวรก็ได้เงิน?

ที่จริงพิ้งก็อยากได้ เเต่เล่นตัวอยู่ เล่นทำไม่ก็ไม่รู้ เล่นขี้ยังดีซะกว่า

บุคคลทั้งสองเป็นนิสิต

มีฐานะเป็นประชากรของดินแดนชมพูทวีป ….

ดินแดนที่น่าค้นหา…. ในสระจุฬามีปลาอานนท์….

บุคคลทั้งสองร่ำเรียนในคณะจนๆที่มีชื่อว่าอักษรศาสตร์

เป็นคณะที่ไม่ค่อยมีเงินแต่ดูดีมีหน้าตาทางสังคม
 

ตั๊ดชอบจุฬาไหม? อันนี้ไม่ทราบ

แต่ที่รู้ๆคือตั๊ดชอบเอาเหล้าเข้าไปแดกในจุฬาตอนดึกๆ

พิ้งชอบจุฬาไหม? 

อันนี้คิดว่าทราบ พิ้งชอบจุฬา… ในสระจุฬามีปลาอานนท์…

แต่ถ้าถามตั๊ดว่าชอบเด็กจุฬามั้ย?

ถ้าเป็นเด็กผู้ชายก็คงชอบบ้างไม่ชอบบ้าง แต่หากเป็นผู้หญิงก็คงชอบบ้างไม่ก็ชอบที่สุด
 

แต่ถ้าถามว่าพิ้งชอบเด็กจุฬามั้ย?

โดยส่วนตัวแล้ว พิ้งคิดว่าเด็กจุฬาตอแหล 

(แน่นอน เด็กจุฬาที่กล่าวถึงในที่นี้ก็คือตัวพิ้งเอง)

โดยรวมแล้ว เด็กจุฬาดูตอแหลดี พิ้งชอบ
 

พิ้งชอบจุฬา
 

ตั๊ดก็ชอบจุฬา 
 

เราทุกคนชอบจุฬา 

(พิ้ง : เขียน)

 ยังไม่ได้บอกใช่ไหม ว่าเราตกลงจะเขียนหนังสือที่นี่ร่วมกัน - ในเรื่องชมพูทวีป 

(ตั้ด : เสริม)

จบแล้ว