สิงหาคม 6, 2007 ที่ 8:57 pm
· Filed under ตั้ดสู้พิ้ง
ผมเป็นลีดคณะอักษรศาสตร์ จุฬา
[ตั้ดเป็นหลีดคณะอักษรศาสตร์ จุฬา]
จริง จริง
[เชื่อมันเถอะ]
ไม่ได้โกหก ผมสามารถขึ้นมือ และตบแปดได้อย่างชำนิชำนาญ
[ไม่ได้โกหก ตั้ดสามารถขึ้นมือ และตบแปดได้อย่างชำนิชำนาญ]
เพียงแต่ผมเป็นได้แค่สองวันเท่านั้น
[ถุย]
สาเหตุคือรู้สึกว่าตัวเองเริ่มมองก้นผู้ชาย เมื่อพี่หลีดสั่งให้ยืนแอ่นขนาดนั้นเวลาขึ้นมือ
[ก้นไอ้เยนเป็นสาเหตุให้ตั้ดเลิกเป็นหลีด]
จึงถอนตัวไปเล่นกีฬาอาบเหงื่อเหมือนเดิมจะดีกว่า
[ตั้ดชอบก้นนักกีฬามากกว่าก้นหลีด]
ไม่ได้มีสาเหตุจากการที่ลีดผู้หญิงร่วมรุ่นหน้าตาไม่ดีเท่าที่ฝันแต่ประการใด
[แต่ตั้ดก็คิดอยู่เสมอว่าหลีดรุ่นพี่สวยกว่า]
ซึ่งเสียดายจนวันนี้ที่ลีดรุ่นน้องน่ารักบานตะไท
[อ๋อ รุ่นน้องก็น่ารักเช่นกัน]
ช่างมันเถอะ เราย้อนเวลากลับไปไม่ได้แล้ว
[มึงเลือกก้นนักกีฬาเองจะช่วยอะไรได้]
สิ่งที่พอจะทำได้ คือแอบเหล่ตามองตอนเย็นๆ เวลาน้องลีดซ้อม(เหมือนที่ผู้ชายคณะอื่นทำ)
[เป็นสิ่งที่ฉันสงสัย - หน้าสวยๆของน้องสาว หรือก้นงอนๆของน้องชายที่ตั้ดเหลียวมอง]
แต่ตอนนี้ก็หมดฤดูลีดเป็นที่เรียบร้อย
[ไม่มีอะไรให้ดู ตั้ดก็ไม่มาเรียนเลย]
ช่างมันเถอะ เราย้อนเวลากลับไปไม่ได้แล้ว
[มึงเลือกก้นนักกีฬาเองจะช่วยอะไรได้]
หลังจากแยกย้ายสบายตัวกันไปตลอดภาคฤดูร้อน บทสนทนาแรกๆ เมื่อกลับมาพบหน้าหื่นของเพื่อนชาย มักมีหัวข้อ ลีดปีนี้เป็นไงวะ
[เป็นสิ่งที่ฉันสงสัย - หน้าสวยๆของน้องสาว หรือก้นงอนๆของน้องชายที่ทำให้เพื่อนชายกลุ่มนี้ตื่นเต้น]
น้องคนไหนแจ่มเป็นกระทู้ถัดมา
["แจ่ม"เป็นชื่อน้องหลีดปีหนึ่ง และแน่นอน น้องเค้าเป็นผู้ชาย]
การเป็นลีดเป็นเรื่องแปลก แม้เดินเวลากลางวันก็เหมือนมีสปอทไลท์ส่องหัวเหมือนตอนขึ้นเวทีไปรับรางวัล
[มึงมันเพ้อเจ้อ]
แถมยังชอบคบกันเอง เดินไปไหนมาไหนเป็นกลุ่มดาวลูกไก่ พริ้งพราวแสงแทงใจชายให้ละลายไหลเป็นไอติมโคนที่หยดเปื้อนชายเสื้อ
[ไม่ใช่อะไร ที่ไหลมันน้ำลายมึง]
ทุกวันนี้ ยังซักไม่ออก
[ทุกวันนี้ ตั้ดก็ยังไม่ซัก เรื่องของเรื่องคือ...ตั้ดไม่อยากซักด้วยน้ำธรรมดา
เพราะผ้าจะหอมกว่าเป็นไหนๆ ถ้าซักด้วย"น้ำมือ"น้องหลีดสักคน]
[น่ารักมั้ยคะ~]
น่ารักจริงๆเลยครับ – เฮ้อ
(ตั้ด:เขียน / พิ้ง:วงเล็บ)
ลิงค์อ้างถึง