ซื้อหนึ่งได้ถึงสอง

สายลมโชยอ่อนพัดมากระทบหน้า

ตั้ดก้มหน้ามองเงาเทวาลัยในเเก้วเหล้า

สายน้ำอ่อนไหวไหลลงกระแทกน้ำแข็ง

พิ้งยกแก้วขึ้นจูบ ทราบได้ถึงความซ่าแห่งของเหลวในนั้น

กลิ่นไอของมันกรุ่นซ่านแสบกระพุ้งแก้ม

แสบซ่านเหมือนแก้มของใครบางคนที่กลิ่นกรุ่นในใจตั้ด

รสฝาดบาดลงไปถึงเซลล์ผิวหนังที่ตายแล้ว

พิ้งเขย่าวิสกี้ก้นแก้ว ลุกขึ้นมายืดเส้นยืดสายกับมิกเซอร์ข้างบน

ตั้ดจุ่มนิ้วลงคนให้น้ำวนปนปะคละคลุกเคล้ากัน

เหล้าเป็นสีอำพัน ว่าแต่พระจันทร์เป็นสีอะไร

พิ้งตอบโดยไม่ผ่านสมองว่าสีชมพู

เพราะมันผ่านเพียงหัวใจของเจ้าหล่อน ผู้คิดถึงคนอยู่แดนไกล

พระจันทร์ก็สีชมพู เหล้าในแก้วก็เป็นสีชมพู

ตั้ดรู้…คนมีความรักก็มักเป็นเช่นนี้

พิงค์นัดแพทย์ไว้พรุ่งนี้ ตั้งใจจะไปตรวจอาการตาบอดสี

แต่ตอนนี้ ขอเมาก่อน – ว่าแล้ว ก็กระดกไปอีกหกอึกใหญ่

แต่ใครจะรู้ – หกอึกใหญ่ของพิ้งอาจเท่ากับหนึ่งอึกใหญ่ของตั้ด

หนึ่งก้าวเล็กๆของนีลอาร์มสตรอง อาจเป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่ของมวลมนุษยชาติ

อึกของพิ้งเป็นสีชมพู นีลอาร์มสตรองเป็นสีชมพู

และแน่นอน มนุษยชาติก็เป็นสีชมพู

“โลกของพิ้งเป็นสีชมพู แต่ของกูเป็นสีเทา”

ตั้ดคิดในใจ ปวดไตเพราะปวดฉี่

พิ้งรู้สึกดีมาก ที่ไม่มีปัญหาเกี่ยวกับอวัยวะภายใน

ติดนิดหน่อยตรงรู้สึกหิว แต่ก็ลังเลที่จะเอ่ยปาก ชวนตั๊ดให้ไปคุ้ยเขี่ยอาหารเหลือกันที่โรงอาหาร

ความสัมพันธ์ของหลี่กับเหรินยากจะเข้าใจ

เราควบคุมท้องไส้ไม่ได้เช่นเดียวกับควบคุมลมไม่ให้เปลี่ยนทิศ

แต่พิ้งก็กลั้นมันไปไว้ตรงประตูเมือง

เนื่องจากอนุมานแล้วว่าถ้ากลับมาเหล้าคงโดนตั๊ดยกหมด เท่ากับว่าไม่คุ้มที่หาร

ตั้ดไม่สนใจอะไรอีกต่อไป…

เพราะความสงสัยอยู่ที่พระจันทร์ที่จู่ๆก็แยกเป็นสองดวง

พิ้งเงยมองตาม

เห็นกระต่ายจากดวงจันทร์ทั้งสองกระโดดจูบกันตรงร่องดาว

ตั้ดหาวหนึ่งที ก่อนล้มตัวลงนอนประจันหน้ากับท้องฟ้า

ไปสนใจอะไรกับพระจันทร์แค่สองในขณะที่มีดาวเป็นล้านดวงให้เชยชม?

พิ้งผงกหนึ่งที ก่อนล้มต้วลงประจันหน้ากับถุงน้ำแข็งยูนิต

พลางคิดไปว่าจะไปสนใจอะไรกับบล็อคของคนแค่สอง ในขณะที่มีเว็บโป๊เป็นล้านให้เชยชม?

(พิ้งเขียนpartไหน ใครจะสนใจ)

( ตั้ดเขียนpartไหน ใครจะไปรู้ )