กลิ่นบุหรี่ในอากาศลอยปะปนกับเสียงน้ำ
ฉันยืนอยู่บนดาดฟ้าบ้านเจี๊ยบ
สุดขอบฟ้าตรงนั้นฉันเห็นสายรุ้งทอดยาวยามเที่ยงคืน
กลิ่นบุหรี่ในอากาศลอยปะปนกับแสงไฟ
ฉันนั่งอยู่ริมกระจก ร้านซัมเดย์ ถนนเอกมัย
สุดขอบตาตรงนี้ฉันเห็นเจ้าฟ้ากุ้ง
สายรุ้งยามเที่ยงคืนแต่งเเต้มให้ท้องฟ้ากรุงเทพดูสวยกว่าที่เป็นอยู่
แต่มันยังสวยน้อยกว่าสายรุ้งที่สะท้อนในดวงตาของคนที่ยืนอยู่ข้างๆ
เจ้าฟ้ากุ้งเที่ยงคืนเหมือนกวักมือเรียกให้เข้าไปใกล้ๆ
แต่เช้าเท่าถึงเย็น กล้ำกลืนเข็ญเป็นอาจิณ
ชายใดในแผ่นดิน ไม่เหมือนพี่ที่ตรอมใจ
ท่านปลอบเป็นกาพย์
ไม่สามารถมีบทกวีใดๆมากล่าวถึงความรู้สึกตอนนี้ที่มันอยู่นอกขอบเขตของวัจนภาษา
สำหรับฉัน…มีแต่เพียงดวงตาที่สะท้อนความรู้สึกทุกอย่างออกมาได้
ไม่สามารถมีบทกวีใดๆมากล่าวถึงความรู้สึกตอนนี้ที่มันอยู่นอกขอบเขตของวัจนภาษา
สำหรับฉัน..มีแต่กระดาษทิชชู่เปียกโซดาบนข้างที่เขี่ยบุหรี่ที่สะท้อนทุกอย่างออกมาได้
เปลี่ยนยืนเป็นนั่ง เปลี่ยนคืนเป็นวัน
เพียงพริบตาเดียวทุกอย่างเปลี่ยนแปลง
เปลี่ยนยิ้มเป็นบึ้ง เปรียบรักเป็นขึ้ง
เพียงพริบตาเดียวทุกอย่างเปลี่ยนไป
น่าเสียดายที่ความรู้สึกเปลี่ยนช้ากว่าเวลา
ฉันเห็นเธอเดินตามเส้นขอบฟ้าที่ฉันไปไม่ถึง
น่าเสียดายที่เวลาเปลี่ยนช้ากว่าความรู้สึก
ฉันเห็นเธอโบกมือเหมือนเจ้าฟ้ากุ้ง – แต่สะดุ้งจนเรือนไหว
เมื่อความหมายของมันคือบ๊าย บาย
เพียงพริบตาฟ้าเปลี่ยนสี ฉันพยายามกระพริบตาถี่ๆ
เพื่อว่าบางทีเวลาจะเดินเร็วขึ้นจนย้อนมาถึงจุดที่ฉันเห็นสายรุ้งในดวงตาเธอ
เพียงพริบตาฟ้าคะนอง ฉันพยายามกะพริบตาถี่ๆ
เพราะไม่รู้จะทำอะไร ชีวิตไม่มีความหมายอีกแล้ว
กระพริบจนตาหลับ ใต้เปลือกตาที่หลับฉันมองเห็นคนสองคนตัวเล็กนิดเดียวเดินผ่านเส้นขอบฟ้าที่อยู่ตรงข้ามสะพานพระรามแปด
ขอบฟ้าต้องกลายเป็นเขาที่พาไป ไอ้สิ่งที่ฝันกันเอาไว้ จบแล้วไม่เหลือสักอย่าง
นั่นเพลงเก่า – พบกับอัลบั้มใหม่เซฟ มาย ไลฟ์ ของพวกเรา บอดี้แสลม สิบแปดกันยานี้ ซีดี วีซีดี ทุกแผง
ตั๊ดจบแบบนี้
ชั้นก็ไม่มีอะไรจะพูด
ไม่ต้องพูด คำพูดที่ไม่เคยคิด ทำลายชีวิตของคนงมงาย
เพลงยาพิษ อันดับหนึ่งทุกชาร์ททั่วประเทศ
ชั้นขอจบentryนี้แต่เพียงเท่านี้ เเละขอให้ทุกคนมีความสุข
(ชั้นพูดกับทุกคนยกเว้นตั๊ด)
ผมอยากเห็นคนไทยบินได้
พิ้ง ตัวบาง
ตั๊ด ตัวหนา