ซื้อหนึ่งได้ถึงสอง

กลิ่นบุหรี่ในอากาศลอยปะปนกับเสียงน้ำ
ฉันยืนอยู่บนดาดฟ้าบ้านเจี๊ยบ
สุดขอบฟ้าตรงนั้นฉันเห็นสายรุ้งทอดยาวยามเที่ยงคืน

กลิ่นบุหรี่ในอากาศลอยปะปนกับแสงไฟ
ฉันนั่งอยู่ริมกระจก ร้านซัมเดย์ ถนนเอกมัย
สุดขอบตาตรงนี้ฉันเห็นเจ้าฟ้ากุ้ง

สายรุ้งยามเที่ยงคืนแต่งเเต้มให้ท้องฟ้ากรุงเทพดูสวยกว่าที่เป็นอยู่
แต่มันยังสวยน้อยกว่าสายรุ้งที่สะท้อนในดวงตาของคนที่ยืนอยู่ข้างๆ

เจ้าฟ้ากุ้งเที่ยงคืนเหมือนกวักมือเรียกให้เข้าไปใกล้ๆ
แต่เช้าเท่าถึงเย็น  กล้ำกลืนเข็ญเป็นอาจิณ
ชายใดในแผ่นดิน  ไม่เหมือนพี่ที่ตรอมใจ
ท่านปลอบเป็นกาพย์

ไม่สามารถมีบทกวีใดๆมากล่าวถึงความรู้สึกตอนนี้ที่มันอยู่นอกขอบเขตของวัจนภาษา
สำหรับฉัน…มีแต่เพียงดวงตาที่สะท้อนความรู้สึกทุกอย่างออกมาได้

ไม่สามารถมีบทกวีใดๆมากล่าวถึงความรู้สึกตอนนี้ที่มันอยู่นอกขอบเขตของวัจนภาษา
สำหรับฉัน..มีแต่กระดาษทิชชู่เปียกโซดาบนข้างที่เขี่ยบุหรี่ที่สะท้อนทุกอย่างออกมาได้

เปลี่ยนยืนเป็นนั่ง เปลี่ยนคืนเป็นวัน
เพียงพริบตาเดียวทุกอย่างเปลี่ยนแปลง

เปลี่ยนยิ้มเป็นบึ้ง เปรียบรักเป็นขึ้ง
เพียงพริบตาเดียวทุกอย่างเปลี่ยนไป

น่าเสียดายที่ความรู้สึกเปลี่ยนช้ากว่าเวลา
ฉันเห็นเธอเดินตามเส้นขอบฟ้าที่ฉันไปไม่ถึง

น่าเสียดายที่เวลาเปลี่ยนช้ากว่าความรู้สึก
ฉันเห็นเธอโบกมือเหมือนเจ้าฟ้ากุ้ง – แต่สะดุ้งจนเรือนไหว
เมื่อความหมายของมันคือบ๊าย บาย

เพียงพริบตาฟ้าเปลี่ยนสี ฉันพยายามกระพริบตาถี่ๆ
เพื่อว่าบางทีเวลาจะเดินเร็วขึ้นจนย้อนมาถึงจุดที่ฉันเห็นสายรุ้งในดวงตาเธอ

เพียงพริบตาฟ้าคะนอง ฉันพยายามกะพริบตาถี่ๆ
เพราะไม่รู้จะทำอะไร ชีวิตไม่มีความหมายอีกแล้ว

กระพริบจนตาหลับ ใต้เปลือกตาที่หลับฉันมองเห็นคนสองคนตัวเล็กนิดเดียวเดินผ่านเส้นขอบฟ้าที่อยู่ตรงข้ามสะพานพระรามแปด

ขอบฟ้าต้องกลายเป็นเขาที่พาไป ไอ้สิ่งที่ฝันกันเอาไว้ จบแล้วไม่เหลือสักอย่าง
นั่นเพลงเก่า – พบกับอัลบั้มใหม่เซฟ มาย ไลฟ์ ของพวกเรา บอดี้แสลม สิบแปดกันยานี้ ซีดี วีซีดี ทุกแผง

ตั๊ดจบแบบนี้
ชั้นก็ไม่มีอะไรจะพูด

ไม่ต้องพูด คำพูดที่ไม่เคยคิด ทำลายชีวิตของคนงมงาย
เพลงยาพิษ อันดับหนึ่งทุกชาร์ททั่วประเทศ

ชั้นขอจบentryนี้แต่เพียงเท่านี้ เเละขอให้ทุกคนมีความสุข
(ชั้นพูดกับทุกคนยกเว้นตั๊ด)

ผมอยากเห็นคนไทยบินได้

พิ้ง ตัวบาง

ตั๊ด ตัวหนา