ซื้อหนึ่งได้ถึงสอง

พิ้ง
กาลครึ่งหนึ่งนานมาแล้ว สมัยที่ทักษิณเพิ่งออกจากประเทศไปได้หมาดๆ ก็เกิดความระสับระส่ายไปทั่วทุกย่อมหญ้า ชาวบ้านต่างตระหนกตกใจไม่รู้จะหันหน้าไปทางไหนดี
ตั๊ด
หันไปทางซ้ายเจอเทพ เทือก หันไปทางขวาเจอบรรหาร เอี้ยวไปด้านหลังเจอเฉลิมยิงฟันร้องฮี่ๆ
พิ้ง
เจออีแบบนี้ไพร่ฟ้าหน้าใสจึงได้แต่หลับตาปี๋ มือปิดหูร้องอี๋ๆ ม่ายอาว ม่ายอาว
ตั๊ด
หาทางออกไม่ได้ กระเสือกกระสนไปที่ทางเข้า ก็เจอลีน่าจังยืนดูดปากอยู่กับคุณประชัย เลี่ยว
พิ้ง
แต่ภายใต้สภาวะที่กดดันเช่นนี้เอง ได้กลายมาเป็นแรงผลักดันให้ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งได้มาร่วมตัวกัน ดังเช่นในสมัยก่อนกรุงเเตกที่ชาวบ้านบางระจันมาร่วมรบกันอย่างสามัคคีสมานฉันท์ฉันใดก็ฉันนั้น
ตั๊ด
แทนจะเอาโลหะมาหลอมกันทำกระสุนปืนใหญ่ ก็เอาเงินที่เก็บมาตั้งแต่ชาติที่แล้วรวมกันไว้ เพื่อก่อการบางอย่าง
พิ้ง
วีรบุรุษผู้นำกลุ่มของชาวบ้านกลุ่มนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน เค้าก็เป็นคนธรรมดาเหมือนนายทองเหม็น นายจันทร์หนวดเขี้ยว ต่างกันอย่างเดียวที่เค้าขี่รถเครื่องแทนควบควายออกศึก
ตั๊ด
อีกอย่างก็ใส่กางเกงยีนส์ตัวสวย ไม่ใช่ว่าอะไร เตี่ยวแดงในหนังดีไซน์รับไม่ได้จริงๆ
พิ้ง
เตี่ยวแดงนี่รับไม่ได้แต่ถ้าเป็นหมึกแดงไว้แกล้มเหล้าก็พอไหว เพราะสิ่งที่พวกเขาตั้งใจจะทำก็คือ…
ตั๊ด
คือ….
พิ้ง
คือ…
ตั๊ด
เลือกเสรี รี รี รี รี รี…รี รี
พิ้ง
แทแด๊กแท๊กแต๊น!!!!!!
ตั๊ด
ว่าแต่เลือกเสรีมันคืออะไร อาจารย์เสรีลงสสมัครส.ส.ด้วยเหรอ
พิ้ง
เลือกเสรีที่จะกล่าวถึงต่อไปนี้ไม่เกี่ยวกับอ.เสรี ไม่เกี่ยวกับวิชาเลือกเสรี โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่เกี่ยวกับรีรีข้าวสาร
ตั๊ด
มันเป็นร้านเหล้า! ห้องแถวสี่เหลี่ยมจตุรัสขนาดย่อมซึ่งเปิดขายของมึนมึนในราคาพี่น้องร่วมสาบาน
พิ้ง
นี่ยังไม่ได้พูดถึงระดับความเป็นมิตร เจ้าของร้านจะต้อนรับทุกคนดีเมื่อกับรู้จักกันมาสิบชาติแล้วทั้งๆที่เจอกันแค่แว่บเดียว
ตั๊ด
อัธยาศัยเลวๆ ของหุ้นส่วนทั้งหลายพลันดีขึ้นผิดหูผิดตา เมื่อหันมาเพิ่มอาชีพเป็นพ่อค้า
พิ้ง
และจะเพิ่มเป็ยสิบทวีคูณเมื่อลูกค้าเป็นผู้หญิง (นี่ไม่ได้ว่าใครหน้าหม้อแค่จะบอกว่าคนเหล่านี้เค้านับถือลัทธิสตรีนิยม)
ตั๊ด
เราเป็นสมาชิกลัทธินี้ พร้อมสโลกแกนที่ว่า การเมืองปวดหัว มีเหล้าเป็นผัวดีกว่า
พิ้ง
อย่าว่าอย่างโง่งอย่างงี้เลย ลำพังแค่จะนั่งรถไฟฟ้าจากอ่อนนุชไปเรียนมหาลัยแต่ละวันก็ลำบากกระเป๋าแทบแย่ แล้วไอ้พวกที่บ้านก็ไม่รวยแต่ยังกล้าดีมาเปิดร้านเหล้าของตัวเองนี่มันจะลำบากแค่ไหน
ตั๊ด
เรารู้ตัวดีว่าเราลำบาก แต่ที่เราอาสามาทำหน้าที่ในครั้งนี้ เพราะเห็นว่าบ้านเมืองกำลังเดือดร้อน มีแต่นักการเมืองโกงกิน ให้โอกาสพวกเราสักครั้งเถอะครับ ขอเพียงหนึ่งคะแนนเสียงของท่าน ให้พวกเราได้เข้าไปนั่งใน สปา รับรอง พวกเราจะรู้สึกผ่อนคลายเป็นพิเศษ
พิ้ง
ต้องเชื่อเค้า ของแบบนี้พูดจริงทำจริง
ตั๊ด
ใครๆ ก็พูดนโยบายได้ แต่คนที่ทำได้อยู่ในร้านเลือกเสรี
พิ้ง
23ธันวานี้ท่านอาจจะต้องเข้าคูหากาเลขเด็ด แต่4มกรานี้เราขอรณรงค์ให้ทุกท่านยิดอกพกธนบัตรไปงานเปิดตัวของร้านเราด้วย
ตั๊ด
เกาะติดสถานการณ์เลือกตั้งได้ที่ http://freeelective.wordpress.com/ สวัสดีครับ