โลกร้อนเฉพาะที่เมืองไทย

ข้อมูลด้านภูมิอากาศ

ซูริค  10.3 °c

ลอนดอน  10.2 °c

มิลาน  10.5 °c

แมดดริด  13.5 °c

วันจันทร์ที่ 14 เมษายน

เป็นวันที่ใครๆมักให้ความสำคัญในฐานะวันสงกรานต์

โดยหารู้ไม่ว่ามันเป็นวันแห่งการเริ่มต้นของการหลบหนีออกนอกประเทศของชายไทยชาวสยามผู้หนึ่ง

เขาลงทุนกู้หนี้ยิมสินยอมติดหนี้ธนาคารหลายล้านบาทแปลงเป็นเงินฝรั่งเพียงไม่กี่ยูโร เพื่อเดินทางไปดินแดนที่หลายคนใฝ่ฝัน

การเดินทางครั้งนี้ไปโดยสายการบินพี่เสก (แก้หน่อยสิ – โลโซ) นามอิติฮัด แหวกอากาศอ้าวจากสุวรรณภูมิมุ่งไปสู่ความหนาวของเมืองอะบูดาบี้

ลองอ่านออกเสียงดูสิ จะพบว่านครนี้ชื่อน่ารักมาก – อะบูดาบี้

แวะซื้อบุหรี่ลืมติดแสตมป์ภาษีที่นี่สักสองคอต ก่อนเปลี่ยนเครื่องหันลำไปลงที่จุดหมาย บ้านป่าเมืองเถื่อนไร้ความศิวิไลซ์ชื่อ ลอนดอน

ป่าเถื่อนแค่ไหนเห็นได้จากช่วงศตวรรษที่17-18ที่เที่ยวขี้ตู่ไปแกล้งคนอื่นเเล้วยึดเมืองเค้าเป็นเมืองขึ้นหน้าตาเฉ๊ยย

มาถึงทศวรรษนี้ ได้ข่าวว่ามันยังขี่ช้างไปเรียนกันอยู่เลย

ว่าแต่จบจากลอนดอนเเล้วจะไปไหนต่อนะตั้ด?

ไปแมนเชสเตอร์ เพื่อสวัสดี พณ ท่านโรนัลโด้

ตั้ดอาจจะเป็นเพียงผู้ชายธรรมดาผู้มีความฝันเหมือนเด็กชายทั่วไปที่อยากไปเยือนบ้านเกิดโรนัลโด้ แอบรักโรนันญิญโญเหมือนไก่ แต่ตั้ดไม่ปล่อยให้สิ่งนั้นเป้นเพียงความฝัน

พี่ตูนบอกว่า ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน ถึงจะโกหกว่าเห็นพวกเรามีปีกแล้วก็ตามที

เราอาจจะไม่มีปีกแต่พี่ตูนรู้ว่าเครื่องบินมันมี ประเด็นคือเราจะมีปัญญาขึ้นกันหรือเปล่า

ถึงเราจะไม่มีนิรันดร์กุล(แก้หน่อยสิ – ปัญญา)ขึ้นแอร์เพลน แต่เราก็สามารถประคองสติขึ้นรถไฟไปทั่วยุโรป

การขึ้นรถไฟไปยุโรป อาจให้อารมณ์ที่แตกต่างจากการนั่งรถไฟหนาวเย็น (แก้หน่อยสิ – หวานเย็น)ไปหัวหิน

ราคาก็ผิดกันลิบ แต่จะลำบากสักเท่าไหร่กัน ในเมื่อนักเขียนไส้แห้งอย่างตั้ดยังไปได้

ทั้งหมดใช้เงินราวเท่าไหร่นะตั้ด บอกเค้าไปซิ

สองแสนกว่า – มันแพงตรงค่ามาม่าที่แบกเอาไปกิน เพื่อความประหยัด

เรื่องที่พักคงไม่เท่าไหร่ เพราะตั้ดตั้งใจจะไปรบกวนคนไทยที่นั้นเอา

ส่วนของฝาก กรุณาอย่าฝากซื้อกันเลย

ผมตั้งใจจะเอาเงินส่วนนั้นเป็นค่าโฮสเทลและบัตรผ่านประตูยูโรดิสนียแลนด์ แล้น แลน

ดูชีวิตตั้ดจะหลั่นล้าเกินไปแล้ว

แน่นอน ท่องราตรีที่อัมเสตอร์ดาม เล่นสกีที่สวิส ดื่มเบียร์ที่มิวนิค

ชมดนตรีคลาสสิคที่เวียนนา เดินทอดหุ่ยที่ทาสคานี่

ไล่วัวกระทิงที่บาเซโลน่า อาบแดดที่นีซ นั่งร้านแฟที่ปารีส

แต่ประเด็นที่เรามาในวันนี้ ไม่ได้เพื่อมาทำให้ท่านอิจฉา หรือเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของยุโรปเเต่อย่างใด

เราเพียงต้องการจะบอกว่า จากวันนี้ไปเราจะถนอมบล๊อกด้วยการดองต่อไปอีกสักระยะหนึ่งยาว ย๊าว

มันอาจจะไม่ยาวมาก แต่มั่นใจว่ายาวกกว่าอายุรัฐบาลชุดนี้แน่นอน

ฟันธง!

จบ

ฮ่าๆ

6 ความเห็น »

  1. พี่รี่ กล่าว

    มาอ่านแล้วนะจ๊ะ คุนน้องพิงค์ :)

  2. PoPP@D! กล่าว

    ถ้าเป็นไวน์ก้อขายได้เป็นแสนแล้ว

    ดองนานมากกกก

    เออๆ อีตั๊ด

    ไปทัสคานี เอากามโรคอิตาลีมาฝากกูมั่งสิ

    หมายถึงว่า เอามาให้ดูน่ะ

    กูยังไม่เคยเห็นกามโรคเมืองนอกเลย

  3. zedth กล่าว

    อ่านสนุกดีครับ มุขฮาใช้ได้เลยทีเดียว

  4. Nan@y กล่าว

    คือการเดินทางไกล ที่เกี่ยวกับรัฐบาลชุดนี้???????

    หนุกดี อย่าดองนานนักนะ จะรอ

    ^_^

  5. ํYok กล่าว

    ……(-_-”)

    หาเรื่องอู้เรื่องใหม่มาอีกแล้ว…

  6. eve กล่าว

    เจ้พิ้งกะพี่ตั้ดกลับมาแร้ว…

    นี่ดองนานขนาดถ้าเป็นไข่เค็มนี่ยังบูดเลยนะเนี่ย

    หารู้ไม่น้องๆบางคนบอกว่าพี่สองคนเลิกเขียนไปแล้วด้วยซ้ำ ห้าๆๆๆ

    ปล. อิจฉาคนไปเที่ยวเจรงงงง แล้วเจ้พิ้งไม่ไปไหนบ้างเหรอ เล่าแต่พี่ตั้ด

RSS feed สำหรับความคิดเห็นในหน้านี้ · TrackBack URI

ให้ความเห็น