Archive for มกราคม, 2009

คิดถึงกันไหม?

บล็อคของเรายิ่งใหญ่กว่าภูผา เพราะทลายแล้วเกิดใหม่ได้ไม่มีที่สิ้นสุด

บล็อคของเราอาจจะอัพช้า แต่ทว่ายังเร็วกว่ากรุงโรม ที่สร้างยังไงก็ไม่เสร็จภายในวันเดียว

อย่ามัวแต่เล้า”โรม”กันเลย นำพาทุกท่านเดินตามแสงวิบวับของหิ่งห้อย สู่ดวงดาวดวงสว่างคอยเลยดีกว่า

ฉันมองแสงวิบวับบนท้องฟ้าเเล้วหลับตาขอพร พอลืมตาขึ้นมาก็พบเพียงว่ามันเป็นเฮลิคอปเตอร์

พี่พิ้งคงเขียนหนังสือลงแต่นิตยสารนาน จึงทำให้จินตนาการผิดแผกไปบ้าง ขอโปรดให้อภัยแก่ดาวเคราะห์ผู้ไม่รู้ความสว่าง

เเมลงเม่าตาบอดเป็นผู้โชคดี เพราะมันไม่ต้องตายในกองไฟแบบเพื่อนของมัน

ที่จริงแล้ว ไฟไม่ร้อน  ก็ฟืนยังไม่เคยบ่นสักคำว่าร้อน แมลงเม่าเท่านั้นที่ร้อน

ตู้ไมโครเวฟแผ่รังสีออกมาภายนอก และเก็บความร้อนไว้ภายในตัวมันเอง

คนเรากล่าวเรื่องไร้สาระครึ่งหนึ่ง เพื่อให้อีกครึ่งหนึ่งคือสัจจะ

อย่าเอาแต่สักจะทำ คำนึงถึงสัจธรรมบ้างก็ดี

เล่นกับ”คำ”ให้พอ จะได้รีบเจอ”ความ”จริง

ความจริงไม่ได้อยู่แต่ในกวี บางทีมันก็อยู่ในipod shuffle

กวีแปลว่างาม แม้ipod nanoงามก็กล่าวได้ว่าเป็นกวี

ความเป็นกวีไม่ได้อยู่ที่สมอง แต่ขึ้นอยู่กับการมองโลก

ความเป็นกวีไม่ได้อยู่ที่การมองโลก แต่อยู่ที่โลกจะมอง

ความเป็นกวีไม่ได้อยู่ที่การพูดจาวกวนให้คนงงไปวันๆนะตั้ด

สัตว์เลื้อยคลานที่ก้มหน้าก้มตาใช้ชีวิตอยู่กลางผงคลี เมื่อเห็นดาวครั้งแรกย่อมงงงวยอยู่แล้ว

อนิจจา เฮลิคอปเตอร์ที่คิดว่าตัวเองเป็นดาว  โดยหารู้ไม่ว่าตนเป็นเพียงนวัตกรรมของสัตว์เลื้อยคลานในผงคลี

อนัตตา ทั้งเฮลิคอปเตอร์ ดวงดาว สัตว์เลื้อคลาน และผงคลี มันปรากฏมีเพียงเพื่อไม่มี

ลมหายใจมนุษย์มีเพียงไม่กี่อึกใจ ผ่อนยาวสั้นไปใครจะรู้

เข้าไม่ออกก็ตาย ออกไม่เข้าก็ตาย สาธุ

เข้ามาแล้วเม้นให้เค้าด้วยนะ ปิ๊ป ปิ๊ป

ประโยคสุดท้าย คือสัจจะแห่งโลกธาตุ กร๊าก หุหุ อิอิ ง่วงนอนแว้วววว

อย่าเพิ่งลืมเค้ากันนะตะเอง จุ๊บุ จุ๊บุ

ความเห็น (7)